ain't no sunshine

o yokken

evine uğramazsın

annenle babanın sevgili kızı olmaya devam edersin

aklın "kendi" evinde kalır ama

gitmek istersin

vazgeçersin sonra, bu akşamı da annemlerle geçireyim dersin

-insan yaşlandıkça anne baba ile geçirilen dakikalar daha değerli olmaya başlıyor nedense-

bazen de kafayı bozup, evdekilere resti çekip

bu akşam kendi evimdeyim dersin...

döndüğünde saksıdaki çiçeklerini seni beklemekten yorulmuş

susuzluktan neredeyse kurumuş bulursun

o geleceği gün neşeyle aldığın, vazoya özenle yerleştirdiğin

güneş gibi açmış çiçekler

hayata çoktan veda etmiştir zaten

ona yemek yapmak için aldığın sebzelerden arta kalanları

hayatta tutmaya yetmemiştir buzdolabının soğukluğu

çöp kutusu gelmeyişin-iz-e küsmüş nesnelerle yavaş yavaş dolar

kitaplığın rafları boştur

birlikte alacağınız yeni kitapları beklemektedir

koca kafalı çocukluk resimleri sana mahzun bakar

senin için topladığı deniz kabuklarının yanıbaşından

özlemek

hiç eksik olmaz bu ilişkiden