jazzradio.com

internetin varlığına şükretmemi sağlayan bir harikalar diyarı. her ruh haline uygun bir kanal mevcut. deneyiniz...

haftasonu çalışmak istemiyom, röyksopp konserine gitmek istiyom.
bi de filmekimi var... bu yıl onu da kaçırıcam. oh holy shit.

Önceki yazımda bakıcı dolayısıyla psikopata bağlayıp Almanlar hakkında beter temennilerde bulunsam da -tabi bu tamamen onların iyi çocuk yetiştirmeleri ile ilgili, kötü bir niyetim yok- Almanları elbette ki pek seviyoruz ve onların başına kötü şeyler gelmesini hiç istemeyiz. Hatta ve hatta fotoğrafta gördüğümüz Andrea'yı çok ama çok seviyoruz. Andrea en asil duygunun insanıdır, sofistikedir, eleganttır, kibardır. İnsanın cebinde taşımak isteyeceği hoş bir şahsiyettir.

Efendim  fotoğrafın verdiği asıl mesaja gelecek olursak, ayda yılda bir ayarlayıp da Erol Balık'da yiyebildiğimiz bir akşam yemeğini burnumuzdan getirmekten yorulmuş ve dönüş yolunda başını Andrea'nın kucağına koymak suretiyle derin bir uykuya dalmış bir Levent oğlanı anlatmaktadır.

Ps.Bi de ben bu yazı karakterlerini bi bozdum mu bi daha düzeltemiyorum.

ür ür ürtiker

2 haftalık bir izinden sonra, ertesi gün işe gitmek üzere kafayı yastığa koyduğumda, iş yerinde yapılacak bir yığın ıvır zıvırın akla gelmesi sonrası elimde başlayan, boynuma, sırtıma, bacaklarıma ve nihayet her yerime yayılan inanılmaz kaşıntının son yarım saattir internette yaptığım araştırmalar sonucunda "ürtiker" yani kurdeşen olduğunu öğrenmiş bulunuyorum. Kaşınıyorsun, kabarıyor, kırmızı noktacıklar oluşuyor sonra kaşınan yer yanmış gibi acıyor. Bacaklar bitiyor sırt başlıyor, sırt bitiyor eller başlıyor. Bu saate kadar uyuyamadım, yarın işleri nasıl yapacağım lan diye düşünüyorsun ya, o zaman daha beter oluyor.

Atlayıp arabaya acile mi gitsem, ne halt etsem bilemiyorum. Uyuyamıyorum, canım yanıyor, takıntılı kişiliğime lanet ediyorum.

Tanrım beni baştan yarat.

definitely the worst birthday ever.

bugün doğmayaydım iyiydi.

bişey yapmalı

"The reality of the society that we're in is
there are thousands and thousands of people out there
leading lives of quiet, screaming desperation,
where they work long, hard hours at jobs they hate
to enable them to buy things they don't need
to impress people they don't like"

"A day is too short, 'after i retire' is too long. There is got to be a middle way"

"smallest investments on the right places..."

Nigel Marsh, iyi geldin bana...