Önceki yazımda bakıcı dolayısıyla psikopata bağlayıp Almanlar hakkında beter temennilerde bulunsam da -tabi bu tamamen onların iyi çocuk yetiştirmeleri ile ilgili, kötü bir niyetim yok- Almanları elbette ki pek seviyoruz ve onların başına kötü şeyler gelmesini hiç istemeyiz. Hatta ve hatta fotoğrafta gördüğümüz Andrea'yı çok ama çok seviyoruz. Andrea en asil duygunun insanıdır, sofistikedir, eleganttır, kibardır. İnsanın cebinde taşımak isteyeceği hoş bir şahsiyettir.

Efendim  fotoğrafın verdiği asıl mesaja gelecek olursak, ayda yılda bir ayarlayıp da Erol Balık'da yiyebildiğimiz bir akşam yemeğini burnumuzdan getirmekten yorulmuş ve dönüş yolunda başını Andrea'nın kucağına koymak suretiyle derin bir uykuya dalmış bir Levent oğlanı anlatmaktadır.

Ps.Bi de ben bu yazı karakterlerini bi bozdum mu bi daha düzeltemiyorum.