İstanbul'a gittik geldik çok şükür. Yılın en soğuk ve en karlı günlerinin eğitim tarihiyle çakışması bana Tanrı'nın bir lütfu olsa gerek. Otelimiz Taksim'e çok yakın olmasına rağmen, annemler Levent'i arabasına koyup şöyle rahat rahat gezemediler oralarda. Otel odası, lobi arasında sıkışıp kaldı zavallıcıklar.

İstanbul çok pis ve kalabalıktı. Taksim'e çıkınca midem bulanıyor nedense. Yine de, Bambi'de dil peynirli döner mi nedir, ondan yemeyi ihmal etmedim. İhmal etmedim de ne oldu, mideme oturdu, bütün akşam kıvrandım.

Eğitim bombaydı. Uzun zamandır iş hayatımda aradığım challenge'ı buldum diyebilirim. Yeniden bir amacım olduğunu hissediyorum ve inanılmaz motiveyim. Bıraksalar fabrikada sabahlayacağım, bir tek o saatleri Levent'ten çalacak olmasam... Eğitmenimiz Asil Özder, tek kelimeyle "cool" bir adamdı. Ben de öyle olmak istiyorum ancak "cool" olunmuyor, doğuluyordu değil mi? Bir de "hatasız kul olmaz, "cool" olur" vardı. Neyse.

İstanbul'a dönecek olursak, hakkını yemeyeyim, gece onda fön çektirmek için açık kuaförü Bursa'da bulmak imkansız, İstanbul insana böyle imkanlar sunmada birebir. Evet gece onda fön çektirdim Talimhane'de. İstanbul'daki bu enerjiyi seviyorum, çok canlı ve enerjik hissediyorsun ne kadar yorgun olsan da, bir motivasyon, bir üretme güdüsü peydah oluyor insana ki sorma gitsin. Bursa'ya geldim, o enerji azaldı biraz ama hala bitmedi...

Parksa Hilton'da boğaz manzaralı öğle yemekleri, pek hoştu. Yemekler çok lezzetli ve özenle hazırlanmıştı. Grup olarak afiyetle yedik, bayıldık. Üstüne yaptığımız Türk kahveli sohbetler de pek güzel gitti.

Havamız değişti, mutlu ve motive geri döndük; azmimiz yüksek, kendimize güvenimiz tam, başladık projelere vakit kaybetmeden. Eğitim beklentileri karşıladı diyebiliriz dostlar, otomotiv yan sanayi bayram yapsın gayri.