17 Ocak 2011 Pazartesi

beauty rules

Uzun zaman sonra nihayet bir konsere gidebildim. Oi va voi. Grubu çok iyi bilmiyordum aslında, zamanında bi kaç şarkılarını dinlemişliğim ve unutmuşluğum vardı o kadar, ancak kafamda "iyi grup" olarak kategorize etmişim. Konser afişini görünce şans eseri dışarı çıktığım o gün, koşa koşa gidip almıştım bileti...
Dodiği beslemek ve eğlemek son dakikaya kaldığı için yarım saat gecikmeli geldik salona, neyse ki konser başlamamıştı. Boş bir salon beklerken, merdivenleri bile full dolu görmek şaşırttı beni. Bayağı bir kitlesi varmış, takdir ettim. Yerimize oturanları kaldırmayı başardıktan hemen sonra konser başladı. Baştan sona süper bi konserdi, çok eğlendik... Herneyse asıl bahsetmek istediğim bunlar değil; solist. Tanrım o nasıl estetik bir beden, nasıl bir egzotik güzellik... Böyle güzel bir zenci görmedim bugüne kadar.  Abla avatar, elf karışımı bişeydi. Habeşliler böyle oluyormuş meğerse. Estetik bedenler, düz saçlar. Kendisinin erkek kardeşlerini görmek üzere sonraki yurt dışı seyahatimi Habeşistan'a gerçekleştirmek istiyorum.
Malum grup üyeleri yahudi. Muhtemelen sonradan bulunduğu iddia edilen kayıp 13. kabileye mensup bir Habeş yahudisi kendisi...
Herşeyin başı güzellik galiba. Abla sahneye çıkıyor, grup gözümüzde ışıldıyor, abla kenara çekiliyor, enstrümantal sololarda sahneye bakasımız gelmiyor. Hele grubun diğer bayan üyesi, çirkincene çelimsiz kemancı abla, ağzıyla kuş tutsa faydası yok. Allah'ın gücüne gitmesin (böyle derler), bu zenci solistin yanında "insan müsveddesi" gibi kalıyordu. Kemanı ağlatsa gözümüzde değeri yok.
Beauty rules demekten başka birşey kalmıyor sanırım geriye.
Bir de basçıları, "basçılar hep biraz "weird" oluyor" tezimi  destekler nitelikteydi.
Dediğim gibi konser güzeldi, hem göze hem kulağa. Coşturmaya coşturdular, hatta ayağa kalktık, 1-2 zıpladık, hafiften göbek bile attık. Öncesinde 2 tek atsak keyfimize diyecek olmazdı...

Özledim içmeyi ya... Vakti gelince şöyle "tıksırıncaya kadar"...

Hiç yorum yok: